
In Deel V (De Methode) van ons manifest schetsten we de economische noodzaak om de Scale Paradox te doorbreken. We constateerden dat de regeneratieve boer niet kan overleven in een markt die uitsluitend betaalt voor yield (kilo's) en uniformiteit, terwijl de maatschappelijke kosten van dat systeem onbetaalbaar worden. Om de visie van de Pragmatist te laten slagen, is filosofie niet genoeg. Er is harde economische infrastructuur nodig.
Hieronder vertalen we de vijf abstracte principes uit het manifest naar de operationele realiteit van de RE:Group. Dit is de ‘schil van verdienmodellen’ die we om de boer heen bouwen om de transitie financieel haalbaar te maken. Het is de praktische toepassing van Gabe Brown’s stacking enterprises, het stapelen van verdienmodellen op één ecosysteem, en het antwoord op de roep om een voedselsysteem dat niet alleen vult, maar voedt.
Dit zijn geen losse bedrijven, maar vijf samenhangende motoren die het systeem dwingen om waarde toe te kennen aan herstel.
De huidige inkoper "cherry-pickt" bij de boer: hij wil alleen de courgettes, maar niet de bloemen. Alleen de biefstuk, maar niet de schenkel. Alleen de tarwe, maar niet de klaver die nodig was om de bodem te herstellen. NWC (RE:Catered) stapt af van product-inkoop en gaat naar systeem-inkoop.
Wij fungeren als de gegarandeerde afzetmarkt voor de gehele ecologische rotatie van de boer. Een gezonde bodem vereist gewasrotatie (bijv. na een jaar aardappelen moet er een jaar rustgewassen op). In het huidige systeem is dat rustjaar verlieslatend voor de boer.
In een natuurlijk ecosysteem bestaat afval niet. De output van het ene organisme is de input voor het andere. In ons voedselsysteem is 'waste' een teken van een gebroken keten. RE:Flow is geen ‘afvalverwerker’, maar een waarde-corrector.
RE:Flow lost de mismatch op tussen natuurlijke variatie en industriële uniformiteit.
De directe interface met de consument. Hier bewijzen we dat regeneratief eten niet gaat over versobering ("minder"), maar over kwaliteit ("beter").
De belofte van RE:Café is gebaseerd op de connectie tussen bodemgezondheid en menselijke gezondheid. Zoals Gabe Brown, Dan Barber en John Kempf aantonen: een levende bodem levert gewassen met een hogere nutriëntdichtheid.
De huidige bio-labels (zoals Skal, Biologisch, DeMeter) controleren het proces ("heb je wel of geen gif gespoten?"). RE:Source controleert de output ("hoeveel nutriënten zitten er in deze wortel?").
Wij introduceren een rating-systeem (denk: Michelin meets Laboratorium) dat boeren beloont voor de daadwerkelijke voedingswaarde en smaak van hun product.
Als we dit goed doen, breken we uit proces doelen en gaan we managen op kwaliteit wat er voor zal zorgen dat er concurrentie komt op kwaliteit van producten. En dat is nodig om een betere manier van werken prevelerend te krijgen aan het oude.
Veel boeren willen wel veranderen, maar zitten vast in de "Scale Paradox" die hen dwingen tot maximalisatie van yield. RE:Acre biedt de oplossing.
Een franchise-model dat de drempels voor transitie wegneemt. Wij leveren de "toolkit" om van industrieel naar regeneratief te gaan. Voor zowel bestaand als nieuw land.
De stille leegloop
De herdefinitie van het boerenbedrijf: van eenzame alleskunner naar team van experts We staren ons blind op stikstof en opbrengsten, maar we vergeten het meest acute probleem: er zijn straks geen boeren meer. Meino Smit brengt de cijfers haarscherp in beeld: van 410.000 boerenbedrijven in 1950 zijn er nu nog slechts zo'n 53.000 over. De instroom van jonge boeren droogt op en bedrijfsopvolging is voor velen financieel onmogelijk. Het risico is imminent dat vrijkomende grond wordt opgekocht door de laatste overgebleven industriële reuzen, waardoor de monocultuur en schaalvergroting alleen maar verder toenemen.
Het einde van de 'alleskunner
'We moeten af van het romantische maar onhoudbare beeld van de boer als eenzaam genie die alles kan: dierenarts, monteur, meteoroloog, bodemkundige én handelaar. Die last is te zwaar en de drempel te hoog.Binnen het RE:Acre model herzien we de "discipline" van de boer. We knippen de rol op in expertises. Niemand wil meer in zijn eentje verantwoordelijk zijn voor een miljoenenbedrijf dat 24/7 aandacht vraagt, maar velen willen wél bijdragen aan een specifiek onderdeel van dat ecosysteem.
De nieuwe instroom: van 'Bullshit Job' naar betekenis
We staan aan de vooravond van een AI-revolutie die de kantoorarbeidsmarkt op zijn kop zal zetten. Veel administratief en cognitief werk zal verdwijnen of veranderen, waardoor een grote groep mensen op zoek gaat naar werk met betekenis en tastbaar resultaat.Hier ligt een enorme kans. Deze mensen hoeven geen 'boer' te worden in de klassieke zin.
De Franchise als werkgever
In dit model wordt een stuk land niet bestierd door één individu, maar door een team van specialisten in dienst van de franchise (RE:Acre). Het landbouwbedrijf is dan geen eenmanszaak meer, maar een moderne organisatie met werknemers die elk een specifieke ‘functie’ binnen het ecosysteem vervullen.Zo lossen we het opvolgingsprobleem op, verlagen we de werkdruk, en professionaliseren we de regeneratieve landbouw door de juiste expertise op de juiste plek te zetten. Het maakt de overstap van kantoor naar landbouw niet alleen aantrekkelijk, maar ook haalbaar.Daarnaast speelt het een rol in de decentralisering van land om met kleinere stukken land, meer te bereiken. Meer landbouw, meer kleinere boeren die werken volgens het juiste principe en bij kunnen dragen aan het herstel van onze planeet.
